Trochę historii
Stal nierdzewna używana jest od niedawna, gdyż tak naprawdę zaczęto ją stosować w latach dwudziestych XX wieku. Zasady wytwarzania stopów stali i chromu opracowane zostały w 1821 roku, ale dopiero w roku 1904 zdano sobie sprawę, iż obecność węgla ograniczała odporność na korozję. W tym samym roku, Francuz Leon Guillet wyprodukował niskowęglową stal nierdzewną. W roku 1912 po raz pierwszy pojawiła się stal austenityczna, gdy Eduard Maurer i Krupp opatentowali produkcję stali nierdzewnej 18/8, tj. zawierającej 18% chromu i 8% niklu. W roku 1913, Anglik Harry Brearley użył martenzytycznej stali nierdzewnej do produkcji sztućców. Techniki wytwarzania i skład stali zostały ulepszone w okresie międzywojennym.We Francji produkcja stali nierdzewnej rozwija się latach trzydziestych dzięki procesowi rafinacji stali, który opracowany został przez Rene Perrin’a. W tym samym czasie zaczęto składać liczne wnioski patentowe, dotyczące technik wykończeniowych i obróbki powierzchni. Patenty zostały ujednolicone w połowie lat trzydziestych. Przykładowo, w roku 1929 Francuz Jacquet wynalazł polerowanie elektrolityczne. W latach 1939 – 1947 w Stanach Zjednoczonych zarejestrowano około 100 patentów związanych z tym procesem technologicznym. Po II wojnie światowej, walcowanie na zimno stało się bardziej precyzyjne z lepszym wykończeniem, dzięki udoskonaleniu tego procesu przez T. Sędzimira w 1947 roku. W roku 1929 kilka firm amerykańskich wprowadziło na rynek stal nierdzewną dla zastosowań w sektorze budowlanym, takich jak windy, korytarze wejściowe, drzwiowe, drzwi wejściowe, osprzęt oświetleniowy, meble, oznakowanie, lady i wyposażenie wnętrz. Sprzedawcy reklamowali odporność stali nierdzewnej na korozję, jak również jej właściwości higieniczne i nowoczesny wygląd. roku i Empire State Building zbudowany 1931 w roku w Nowym Jorku były budynkami, które wylansowały stal nierdzewną, jako materiał architektoniczny. Ok. 5500 m2 stali nierdzewnej zostało użyte na pokrycie muru, iglicy, drzwi i wejściowego Chrysler Building, co wpłynęło na charakterystyczny wygląd budynku, który był wtedy najwyższym budynkiem na świecie. Pionowe kolumny na fasadzie Empire State Building zostały wykonane ze stali nierdzewnej. latach trzydziestych w sklepach, barach, słynnych amerykańskich restauracjach przydrożnych, holach budynków, niejednokrotnie połączone z charakteryzowały modę na “opływowe kształty”. Stal nierdzewna sprawdziła się również w połączeniu ze szkłem w ścianach osłonowych, które rozprzestrzeniły się szybko po II wojnie światowej. Zbudowany w 1952 roku w Chicago budynek Lever House, w którym wykorzystano przeszkloną elewację, był jednym z przykładów symbolizujących nowy styl. Pod koniec lat pięćdziesiątych, dzięki postępowi w technologii walcowania, stal nierdzewna zaczęła być wykorzystywana do produkcji pokryć dachowych, rynien i okładzin. W latach osiemdziesiątych produkcja stali nierdzewnej nadal dynamicznie się rozwijała, gdyż najlepiej się nadawała do kreowania modernistycznych kształtów w Z tego właśnie powodu elewacje i zewnętrzne klatki schodowe siedziby głównej Lloyda w Londynie, zbudowanej w roku 1984, zostały w dużej mierze pokryte stalą nierdzewną. Stal nierdzewna jest obecnie powszechnie używana przy budowie oszklonych dachów, elewacji, wind i ruchomych schodów, a jej użycie staje się coraz bardziej powszechne w metaloplastyce. Do budowy Bibliotheque nationale de France w roku 1995 (architekt Dominique Perrault) użyto niespotykanej dotąd ilości siatki ze stali nierdzewnej. Ostatnio pojawiły się nowe zastosowania dla stali nierdzewnej w sektorach, które wcześniej zdominowane były przez innego rodzaju stale i materiały: w szkieletach konstrukcji budynków mieszkalnych, zbiornikach basenów kąpielowych, a nawet w okładzinach budynków przemysłowych. Zastosowania te sprawiły, że jest ona teraz materiałem ogólnie dostępnym, nie kojarzącym się już jedynie z symbolem luksusu. Stal nierdzewna znalazła swoje miejsce w budownictwie.
